بیوگرافی شهید داریوش رضایی‌نژاد؛ از تحصیلات تا ناگفته‌های ترور

شهید داریوش رضایی نژاد

شهید داریوش رضایی‌نژاد یکی از برجسته‌ترین نخبگان علمی ایران در حوزه مهندسی برق بود که نامش با پیشرفت‌های استراتژیک کشور گره خورده است. مسیر زندگی او، از اتاق‌های درس در ایلام تا آزمایشگاه‌های پیشرفته تهران، نشان‌دهنده هوشی استثنایی است که در نهایت به دلیل پافشاری بر استقلال علمی کشور، هدف کینه بدخواهان قرار گرفت. بررسی ابعاد زندگی او نشان می‌دهد که ترور او، نه فقط حذف یک شخص، بلکه تلاش برای ایجاد وقفه در یک جریان علمی ملی بود.

داریوش رضایی نژاد

اطلاعات شخصی و شناسنامه‌ای

  • نام کامل: داریوش رضایی‌نژاد
  • تاریخ تولد: ۲۹ بهمن ۱۳۵۵
  • محل تولد: شهرستان آبدانان، استان ایلام
  • وضعیت تاهل: متاهل (همسر: شهره پیرانی)
  • نام فرزند: آرمیتا رضایی‌نژاد
  • مقطع تحصیلی: دانشجوی دکتری مهندسی برق
  • تاریخ شهادت: ۱ مرداد ۱۳۹۰
  • محل دفن: گلزار شهدای آبدانان

شهید داریوش رضایی نژاد دانشمند هسته ای

سوابق تحصیلی و دانشگاهی داریوش رضایی‌نژاد

داریوش رضایی‌نژاد از لحاظ تحصیلی یک الگوی موفق برای دانشجویان مهندسی به شمار می‌رود. او دوران مدرسه را با جهش‌های تحصیلی پشت سر گذاشت و در سال ۱۳۷۳ دیپلم ریاضی‌فیزیک گرفت. هوش بالای او باعث شد مسیر آکادمیک را با سرعتی خیره‌کننده طی کند:

  • دوره کارشناسی: پذیرفته شده در رشته مهندسی برق (گرایش قدرت) دانشگاه صنعتی مالک اشتر اصفهان در سال ۱۳۷۳. او این دوره را در ۷ ترم و به عنوان رتبه اول دانشگاه به پایان رساند.
  • دوره کارشناسی ارشد: فارغ‌التحصیل رشته مهندسی برق از دانشگاه ارومیه (پذیرش سال ۱۳۷۸).
  • دوره دکتری: او دانشجوی دکتری مهندسی برق در دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی بود و در سال ۱۳۹۰ مجدداً در آزمون دکتری پذیرفته شد، اما پیش از دفاع از رساله به شهادت رسید.

شهید داریوش رضایی نژاد زندگی نامه

تخصص علمی و حوزه‌های فعالیت پژوهشی

تخصص اصلی رضایی‌نژاد در حوزه «سوئیچ‌های ولتاژ بالا» بود. این حوزه از دانش مهندسی برق به دلیل کاربردهای دوگانه در صنایع نظامی و غیرنظامی، حساسیت بسیار بالایی دارد. او پژوهشگری بود که توانایی بالایی در تبدیل تئوری به آزمایش‌های عملی داشت.

از جمله فعالیت‌های حرفه‌ای او می‌توان به اجرای طرح‌های تحقیقاتی در دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی و مالک اشتر اشاره کرد. تسلط او بر امور آزمایشگاهی و ارائه مقالات علمی درباره «مقاومت الکترونیکی» و «سوئیچ‌های انفجاری»، او را به یکی از مهره‌های کلیدی در پیشبرد پروژه‌های دفاعی و علمی کشور تبدیل کرده بود.

همسر شهید داریوش رضایی نژاد
همسر شهید داریوش رضایی نژاد
مادر شهید داریوش رضایی نژاد
مادر شهید داریوش رضایی نژاد

زندگی شخصی و خانواده شهید رضایی‌نژاد

در سال ۱۳۷۹، داریوش با شهره پیرانی ازدواج کرد. ثمره این ازدواج دختری به نام آرمیتا بود که در زمان شهادت پدر تنها ۵ سال داشت. زندگی آن‌ها نمونه‌ای از ترکیب نخبگی علمی با اخلاق‌مداری بود. همسر ایشان با ثبت خاطرات در کتاب «لابه‌لای درختان بلوط» و همکاری در ساخت فیلم «هناس»، نقش مهمی در معرفی چهره واقعی و انسانی این دانشمند به جامعه ایفا کرده است.

داریوش رضایی نژاد در کنار دخترش آرمیتا
داریوش رضایی نژاد در کنار دخترش آرمیتا
آرمیتا رضایی نژاد فرزند شهید داریوش رضایی نژاد
آرمیتا رضایی نژاد فرزند شهید داریوش رضایی نژاد
پیکر شهید داریوش رضایی نژاد
پیکر شهید داریوش رضایی نژاد
آرامگاه شهید داریوش رضایی نژاد در آبدانان
آرامگاه شهید داریوش رضایی نژاد در آبدانان
اولین سالگرد شهید داریوش رضایی نژاد
اولین سالگرد شهید داریوش رضایی نژاد

جزئیات حادثه ترور و نحوه شهادت

ترور داریوش رضایی‌نژاد در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۰ و در مقابل دیدگان همسر و فرزندش رخ داد. حدود ساعت ۱۶، در خیابان بنی‌هاشم تهران، دو موتورسوار مسلح به خودروی ایشان نزدیک شده و اقدام به شلیک کردند. اصابت پنج گلوله منجر به شهادت این دانشمند برجسته شد.

این حادثه بازتاب‌های بین‌المللی گسترده‌ای داشت:

  • عوامل ترور: مقامات ایران و رسانه‌هایی مانند «اشپیگل» آلمان، این ترور را به سرویس جاسوسی اسرائیل (موساد) نسبت دادند.
  • واکنش‌ها: رهبر انقلاب با حضور در منزل این شهید، از مقام علمی و معنوی او تجلیل کردند.
  • اشتباهات رسانه‌های غربی: در ابتدای حادثه، برخی خبرگزاری‌ها به دلیل حساسیت پروژه‌های او، وی را با دانشمندان فیزیک هسته‌ای اشتباه گرفتند، اما بعداً تخصص اصلی او در برق قدرت تایید شد.

میراث علمی و نماد فرهنگی

داریوش رضایی‌نژاد امروز فراتر از یک مهندس برق، به نمادی از مقاومت علمی تبدیل شده است. داستان زندگی او در فیلم سینمایی «هناس» (محصول سال ۱۴۰۰) به تصویر کشیده شد تا ابعاد مختلف فشارهای روانی و امنیتی که نخبگان کشور با آن روبرو هستند، برای مردم ملموس‌تر شود. او نشان داد که مسیر دانش در ایران، مسیری پرخطر اما پرافتخار است که بهای آن گاهی با خون پرداخت می‌شود.

این مطلب را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

نظر خود را برای "تیرداد نامه" بنویسید