این مربی ایتالیایی که به «شطرنجبازِ ایران» معروف شده، والیبال را از رختکنِ تیمهای بزرگ اروپا به عنوان دستیار شروع کرد و حالا سکان هدایت تیم ملی ایران را برای رسیدن به المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس بر عهده دارد. روبرتو پیاتزا با شخصیت کاریزماتیک و وسواس بینظیرش در تاکتیک، میراث یک مکتب مربیگری تمامعیار را از ایتالیا به غرب آسیا آورده است.
مشخصات شخصی
| نام کامل | روبرتو پیاتزا (Roberto Piazza) |
| تاریخ و محل تولد | ۲۹ ژانویه ۱۹۶۸ – پارما، ایتالیا |
| ملیت | ایتالیا |
| پست بازی | مدافع میانی (Middle Blocker) |
| شروع مربیگری | ۱۹۹۰ (به عنوان دستیار) |
| رتبه جهانی مربیگری | دوازدهمین مربی برتر جهان |
| زمینه تحصیلی | علوم ورزشی و مربیگری |
| قد | حدود ۱۹۰ سانتیمتر |
زندگی شخصی و سبک مربیگری
اواخر دهه هشتاد میلادی، پیاتزا به عنوان یک مدافع میانی نه چندان بلندپرواز صرفاً پنج سال در لیگ والیبال ایتالیا دوام آورد، اما همین کافی بود تا نبوغ مربیگریاش استعداد کوتاه بودن دوران بازی را جبران کند. پیاتزا در فضای پرمسابقه سری آ ایتالیا از رختکن پیشکسوتانی همچون «ببتو»، «کیم هو چول» و «دانیله بانیولی» والیبال را از عمیقترین لایههای تاکتیکیاش آموخت و از سال ۱۹۹۰ مسیر دستیاری را در باشگاه پارما آغاز کرد.
هواداران او را به «شطرنجباز» تشبیه میکنند، چراکه با همان نگاه وسواسی یک استاد بزرگ شطرنج، تکتک مهرههای تیمش را برای حرکت بعدی برنامهریزی میکند و شخصیتی کاریزماتیک دارد که سالن مربیگری را به امتداد طبیعیِ یک کلاس درس تبدیل میکند.
علاوه بر ریزبینی تاکتیکی، شور و اشتیاق عجیبی درون این مربی ۵۸ ساله جریان دارد؛ فریادهایش بر کرتهای مسابقه و تعهد بیچونوچرایش به تیمهای تحت امر، او را به یکی از احساسیترین چهرههای کنار زمین تبدیل کرده است.
باشگاهها و افتخارات
پیاتزا کار حرفهای خود را به عنوان بازیکن در تیمهای ماکسیمیانو پارما (۱۹۸۷-۱۹۸۹) و پیاچنزا (۱۹۹۰-۱۹۸۹) سپری کرد و به عنوان بازیکن، دو قهرمانی در جام برندگان جام اروپا (منطبق با CEV Cup امروزی) در سالهای ۱۹۸۷-۸۸ و ۱۹۸۸-۸۹ و یک سوپرجام اروپا در سال ۱۹۸۹ را در کارنامه دارد. از سال ۲۰۰۹ که تیم سیسلی ترویزو برای اولین بار به او سمت سرمربیگری سپرد، دوران طلاییاش در قامت یک معمار تاکتیکپرداز آغاز شد:
افتخارات به عنوان سرمربی
| باشگاه / تیم ملی | فصل / سال | دستاورد / قهرمانی |
|---|---|---|
| سیسلی ترویزو | ۱۰-۲۰۱۱ | قهرمانی کاپ اروپا (CEV Cup) |
| پیمونته (بره بانکا کونئو) | ۱۳-۲۰۱۲ | نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا |
| المپیاکوس | ۱۶-۲۰۱۵ | قهرمانی جام حذفی یونان |
| مودنا | ۱۷-۲۰۱۶ | قهرمانی سوپرکاپ ایتالیا |
| اسکرا بلخاتوف | ۱۸-۲۰۱۷ | قهرمانی سوپرکاپ لهستان و لیگ برتر لهستان |
| پاور والی میلانو | ۲۱-۲۰۲۰ | قهرمانی چلنج کاپ اروپا (Challenge Cup) |
| تیم ملی هلند | ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳ | کسب مقام پنجم در مسابقات قهرمانی اروپا (بهترین نتیجه در ۲۰ سال اخیر) |
پس از پنج سال حضور موفق در تیم ملی هلند و کسب نتایج تاریخی در سطح قاره، در سپتامبر ۲۰۲۴ بود که سنگبنای بلندپروازانهترین پروژه مربیگریاش گذاشته شد. فدراسیون والیبال ایران با قراردادی چهارساله (۲+۲) تا پایان المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس، هدایت تیم ملی را به این مرد ایتالیایی سپرد؛ کسی که ماههاست در قامت یک بازآفرین، کار نوسازی نسل طلایی والیبال ایران را با ترکیبی از جوانان باانگیزه و ستارههای با تجربه آغاز کرده است.
اینستاگرام روبرتو پیاتزا
روبرتو پیاتزا سرمربی کاریزماتیک تیم ملی صفحهای در اینستاگرام نداشته و زندگی خصوصیاش را دور از هیایوی رسانهها نگه داشته است.
اگر قامت او را در کنار کرت ببینید، شاید باور نکنید که روبرتو پیاتزا در دوران بازیگریاش یک مدافع میانی (Middle Blocker) بوده است! او با قامتی حدوداً ۱۹۰ سانتیمتری در پستی بازی میکرد که میانگین قد بازیکنان حرفهای جهان در آن دستکم ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر از او بلندتر است. همین محدودیت فیزیکی باعث شد تا زودتر از بسیاری از همدورانهایش راهی نیمکت مربیگری شود و خیلی زود ثابت کند که هوش و تاکتیک والیبال، همیشه پیروز قامتهای بلند نیست.
