در دوران پیش از انقلاب اسلامی، دو برادر از محله دروازه دولت تهران با شعار «همه متفاوت، همه خویشاوند» پا به سفری دهساله گذاشتند. عیسی امیدوار که در ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ در سن ۹۷ سالگی درگذشت، به همراه برادر کوچکترش عبدالله، نخستین جهانگردان پژوهشگر ایرانی معاصر بودند که با وسایل نقلیه سادهای چون موتورسیکلت و خودروی سیتروئن ۲سیوی، قارههای مختلف جهان را به قصد پژوهش و مستندسازی درنوردیدند و مجموعهای کمنظیر از فرهنگهایی را به تصویر کشیدند که بسیاری از آنها امروزه دیگر وجود ندارند.
مشخصات شخصی عیسی امیدوار
| نام کامل | عیسی امیدوار |
| تاریخ تولد | ۲ دی ۱۳۰۸ هجری شمسی |
| تاریخ درگذشت | ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ هجری شمسی |
| محل تولد | تهران |
| محل درگذشت | تهران |
| ملیت | ایرانی |
| پیشه | جهانگرد، پژوهشگر، مستندساز |
زندگی شخصی و همکاری با برادر
برادران امیدوار (عیسی و عبدالله) در یک خانواده هشتنفره در تهران بزرگ شدند. پدر آنها اهل سفر بود و مادرشان قصههایی از چهارگوشه جهان برای آنها تعریف میکرد. عیسی علاقه زیادی به کوهنوردی داشت و در مسابقات دوچرخهسواری مقام دوم را کسب کرد. جرقه اصلی سفر جهانی زمانی زده شد که عیسی در باشگاه کوهنوردی با یک دوچرخهسوار فرانسوی به نام لیونل براس (Lionel Bras) ملاقات کرد و به این ترتیب، زیربنای یکی از بزرگترین ماجراجوییهای تاریخ معاصر ایران شکل گرفت.
سفرهای جهانگردی: ده سال ماجراجویی علمی
سفر بزرگ این دو برادر در سال ۱۳۳۳ (۱۹۵۴ میلادی) با دو دستگاه موتورسیکلت ماچلس ۵۰۰ سیسی و تنها ۹۰ دلار پول نقد آغاز شد. این سفر که جنبهای کاملاً تحقیقاتی داشت، به مدت هفت سال ادامه یافت و سپس یک سفر سه ساله دیگر با یک ون دو سیلندر سیتروئن دنبال شد.
آنها ابتدا از افغانستان، پاکستان، هند، تبت و آسیای جنوب شرقی گذشتند و به استرالیا رفتند، جایی که با مردم بومی محلی زندگی کردند. سپس راهی اقیانوس آرام شدند و از آلاسکا و کانادا به منطقه قطب شمال سفر کردند تا با اسکیموها زندگی کنند و مستند بسازند. در ادامه، سراسر قارههای آمریکا و اروپا را درنوردیدند و سرانجام موفق شدند تا به عنوان اولین ایرانیها و اولین آسیاییها، پا به قاره جنوبگان (قطب جنوب) بگذارند. در مرحله دوم، تمرکز اصلی آنها بر قاره آفریقا بود و در جنگلهای استوایی آن قاره با قبایل دورافتاده و حتی آدمخوارها زندگی کردند.
کتابها، مستندها و دستاوردها
حاصل این سفرها، ثروتی عظیم از فیلمها، عکسها و یافتههای مردمشناختی است که امروزه در «موزه برادران امیدوار» در مجموعه کاخ سعدآباد تهران نگهداری میشود. آنها نزد مقامات ارشد جهانی راه یافتند و یافتههای خود را با آنها به اشتراک گذاشتند.
کتاب سفرنامه برادران امیدوار: مهمترین میراث مکتوب این دو برادر، کتاب «سفرنامه برادران امیدوار» است که وقایع سفر و نتایج پژوهشهای انسانشناختی آنان را روایت میکند. چاپ اول این کتاب در سال ۱۳۴۳ در ۱۰ هزار نسخه منتشر شد و تاکنون به چاپهای متعدد رسیده است.
فیلمهای مستند: فیلمهای مستند برادران امیدوار از شبکههای تلویزیونی بینالمللی پخش میشد. مستند «عجایب مسافرت برادران امیدوار» در سینماهای ایران اکران شد. از دیگر آثار مستند مهم آنها میتوان به «سفرنامه تصویری سفر به خانه خدا» (تولید سال ۱۳۴۰) اشاره کرد که یکی از اولین تصاویر ضبطشده از مراسم حج را ثبت کرده است.
درگذشت برادران امیدوار
عبدالله امیدوار، برادر کوچکتر عیسی، در ۲۳ تیر ۱۴۰۱ در شیلی درگذشت. سرانجام «اولین جهانگرد ایرانی» و بازمانده این ماجراجویان تاریخساز، صبح روز شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ بر اثر کهولت سن در سن ۹۷ سالگی دار فانی را وداع گفت. عیسی امیدوار تا پایان عمر پرتلاش خود، با حضور در موزه برادران امیدوار، روایتهای دست اول خود را با نسل جوان در میان میگذاشت.
