خسرو ضیایی بازیگر سینمای ایران در دهه ۱۳۶۰ خورشیدی است. اطلاعات دقیقی از تاریخ و محل تولد، وضعیت تأهل و تحصیلات ابتدایی او در دست نیست. آنچه از زندگی حرفهای وی برجای مانده، عمدتاً به چهار فیلم سینمایی در ژانر دفاع مقدس محدود میشود. خسرو ضیایی متولد دهه سی بوده و هم اکنون در حدود ۶۵ تا ۷۰ سال دارد.
پیشینه شغلی و تحصیلات
بر اساس گفتوگوی عطاءالله سلمانیان (همبازی ضیایی در فیلمهای «گذرگاه» و «انسان و اسلحه»)، خسرو ضیایی مهندس صنایع بوده است. او در زمان جنگ ایران و عراق در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مشغول به خدمت بود و مسئولیت واحد «ش. م. ر» (ساخت، تعمیر و نگهداری) را در پادگان محمد رسولالله(ص) در نزدیکی تهرانپارس بر عهده داشت. این سمت، ماهیت فنی و اجرایی فعالیت او را در سالهای جنگ نشان میدهد.
فعالیت سینمایی
خسرو ضیایی در فاصله سالهای ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۸ در چهار فیلم ظاهر شد:
| عنوان فیلم | سال تولید | کارگردان |
|---|---|---|
| بلمی بهسوی ساحل | ۱۳۶۴ | رسول ملاقلیپور |
| گذرگاه | ۱۳۶۵ | شهریار بحرانی |
| انسان و اسلحه | ۱۳۶۷ | مجتبی راعی |
| تابستان ۵۸ | ۱۳۶۸ | مجتبی راعی |
فیلم «گذرگاه» با جذب بیش از ۵٫۷ میلیون نفر تماشاگر، یکی از پربینندهترین آثار تاریخ سینمای ایران است و نقش ضیایی در این فیلم، چهره او را برای عموم مخاطبان تثبیت کرد.
صدای بازیگر
جالب آنکه در تمام نقشهای سینمایی خسرو ضیایی، صدای او توسط گویندگان دیگر دوبله شده است. به جای وی به ترتیب ایرج ناظریان، منوچهر والیزاده، منوچهر اسماعیلی و بهرام زند به گفتوگو پرداختهاند. این موضوع یکی از ویژگیهای منحصربهفرد کارنامه هنری او به شمار میرود.
پایان فعالیت و سرنوشت نامشخص
پس از فیلم «تابستان ۵۸» (۱۳۶۸)، خسرو ضیایی دیگر در هیچ اثری بازی نکرد و بدون هیچ اطلاعیهای از عرصه سینما کناره گرفت. همبازیان او از جمله عطاءالله سلمانیان تأکید کردهاند که از سرنوشت بعدی وی اطلاعی ندارند. به احتمال قریب به یقین، ضیایی پس از پایان همکاری با سینما به حرفه اصلی خود بازگشته است. تا امروز هیچ مصاحبه یا مصور جدیدی از او منتشر نشده و محل زندگی و وضعیت کنونی وی در هالهای از ابهام باقی مانده است
