لاله مرزبان، بازیگر جوان سینمای ایران، شامگاه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵ در اختتامیه هشتادوسومین جشنواره فیلم ونیز، جایزه بهترین بازیگر زن بخش «افقها» را برای ایفای نقش در فیلم «مراقب» به کارگردانی محسن قرائی دریافت کرد. فیلم «مراقب» با نام بینالمللی «Falling House» محصول مشترک ایران، آلمان و آمریکاست و داستان خانوادهای کمدرآمد در حاشیه تهران را روایت میکند که خانهشان در آستانه تخریب قرار دارد و همزمان دختر بزرگ خانواده قصد ترک ایران را دارد.
ویدئو و متن سخنرانی لاله مرزبان
مرزبان در سخنرانی احساسی خود که با بغض همراه بود، گفت:
«میخواهم از مردم سرزمینم، ایران، یاد کنم؛ مردمی که زیر سنگینترین فشار تاریخ زندگی میکنند. میخواهم این جایزه را به زنان سرزمینم تقدیم کنم که بالاترین بها را برای دستیابی به کوچکترین میزان آزادی پرداختهاند و امروز بیش از همیشه، با شجاعت و امید، همچنان رویاهایشان را دنبال میکنند.»
او در پایان به زبان فارسی افزود: «میدانم که داریم سختترین روزهای زندگیمان را تجربه میکنیم اما نباید امیدمان را از دست بدهیم.»
موج انتقادها
سخنان مرزبان در مدت کوتاهی واکنشهای گسترده و متفاوتی را در فضای رسانهای و مجازی ایران برانگیخت. منتقدان معتقدند او از یک تریبون بینالمللی برای ارائه تصویری منفی از ایران استفاده کرده و به جای دفاع از مردم، روایتی را بازتولید کرده که مورد پسند جشنوارههای غربی است.
برخی از تندترین واکنشها از سوی چهرههای رسانهای مطرح شد. ژیلا صادقی، مجری صداوسیما، در استوریهای اینستاگرامی خود مرزبان را «وطنفروش حقیر» و «بیسواد» خطاب کرد و نوشت: «لعنت به کسانی که میذارن شماها نقش بگیرید».
علیرضا نادعلی، عضو شورای شهر تهران، نیز گفت که «بسیار مایه تأسف است که فردی به عنوان نماینده جامعه هنری کشور، مطالبات زنان و مردان این سرزمین را تا سطح مسائل ظاهری تقلیل دهد» و پرسید چرا در چنین تریبونی اشارهای به تحریمها و جنایات علیه زنان و کودکان منطقه نشد.
منتقدان دیگر نیز بر «استاندارد دوگانه» مرزبان تأکید کردند و گفتند او در حالی برای آزادی زنان ایران اشک میریزد که به رنج دختران میناب، قربانیان بمبارانها و تحریمهای اقتصادی اشارهای نکرد. برخی یادداشتها نیز تصویر ارائهشده از زن ایرانی را «غیرواقعی» و «ابزار روایت سیاسی غرب» توصیف کردند
