رویا افشار، بازیگر پیشکسوت سینما، تلویزیون و تئاتر، چهرهای است که نامش با مجموعههای خاطرهانگیزی چون «آئینه» و «آنتن» گره خورده است. این هنرمند خوزستانی پس از سالها فعالیت پرفرازونشیب، سرانجام با بازی در فیلم «مامان» موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن شد. افشار که همواره از آبادان به عنوان سرزمین رویاهایش یاد میکند، این روزها با نقش مادر شهید در سریال مادران حضوری دوباره در تلویزیون دارد.
مشخصات شخصی
- نام کامل: رؤیا افشارینسب
- تاریخ تولد: سال ۱۳۳۹ هجری شمسی
- محل تولد: آبادان، استان خوزستان
- تحصیلات: فارغالتحصیل رشته معماری از دانشگاه تهران
- پیشه: بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر؛ کارگردان تئاتر
- سالهای فعالیت: ۱۳۵۵ تاکنون
- وضعیت تأهل: متأهل دارای یک فرزند پسر
زندگی شخصی
رویا افشار در سال ۱۳۳۹ در آبادان متولد شد. او در این باره میگوید: «متولد آبادان هستم در سال ۱۳۳۹. مادرم متولد آبادان و پدرم متولد هفتکل؛ و پشت به پشت از خوزستان.» پدرش احمد افشارینسب، فارغالتحصیل دانشگاه نفت و از افتخارات شرکت نفت بود. افشار با اشاره به خاطرات کودکی خود افزوده است:
«هنوز جایزه ویژه ایشان در موزه گلف، بنام شخص خودشان موجود است… آسیاب نقرهای، و باشگاه گلف همچنان سرآمد خاطرات زیبای من است…»
آخرین خانه آنها در آبادان، در بوارده شمالی، پشت دانشگاه نفت، کوچه مهر، پلاک ۳۲۲۱ قرار داشت.
وی تحصیلات خود را در رشته معماری از دانشگاه تهران به پایان رساند. افشار سالها پیش ازدواج کرده و دارای یک فرزند پسر است که به گفته منابع نزدیک به خانواده، روزنامهنگاری میکند. با این حال او ترجیح میدهد از همسر و جزئیات زندگی خصوصی خود سخنی به میان نیاورد. ظاهرا همسر ایشان متولد شمال کشور میباشد.
افشار از علاقهمندان جدی کتابخوانی است و ساعات زیادی را به مطالعه اختصاص میدهد. او در مصاحبهای گفته است: «من عاشق فیزیک کوانتومی هستم؛ بهطوری که عاشقانه آن را میخوانم. در زمینه علوم اجتماعی، فلسفه و رمان هم مطالعه دارم.»
این بازیگر در دلنوشتهای خطاب به گروه فرهنگی مشعل آبادان، با اشتیاق از شهر زادگاهش یاد کرده است:
«آبادان گرچه مورد بیمهری و کجفهمیهای بسیار قرار گرفته، اما همچنان برای من سرزمین رویاهاست، سرزمین دوستی، ادب، فرهنگ و دانش… آبادان پارهای از قلب من مانده حتی با وجود جنگ که انگار عقده بی تمدنی خود را از این شهر متمدن می ستاند… تا به امروز آبی به گوارایی آنچه در کودکی در شهر زادگاهم نوشیدم و قد کشیدم، به حلقم آشنا نشده.»
او همچنین از سینما تاج به عنوان مکانی یاد کرده که اولین اکرانهای فیلمهای فوقالعاده جهان و ایران از آن او بود. افشار تأکید کرده است:
«آبادان افتخار همه آبادانیهاست، حتی اگر همه فراموش کنند، برای من آبادان معنای تمدن را دارد با مردمانی که در هیچ کجای دیگر پیدا نمیشوند.»
علت ممنوعالتصویری
رویا افشار در سال ۱۳۶۷ و پس از سریال «زندگی» به دلایل نامشخصی ممنوعالفعالیت و ممنوعالتصویر شد. هرچند گزارشهای غیررسمی به جوّ سیاسی پس از جنگ اشاره کردهاند، اما هیچ مرجع رسمی علت دقیق این ممنوعیت ۱۳ ساله را اعلام نکرده است. افشار در این دوران به نقاشی، مجسمهسازی، نویسندگی و تدریس تئاتر روی آورد و سرانجام در دهه ۱۳۸۰ با سریال «سیب ترش» به تلویزیون بازگشت.
کارنامه هنری
سینما
- شاید وقتی دیگر (۱۳۶۶)
- در انتظار شیطان (۱۳۶۶)
- تحفهها (۱۳۶۶)
- تیک (۱۳۸۰)
- معادله (۱۳۸۲)
- دایناسور (۱۳۸۶)
- خسته نباشید! (۱۳۹۱)
- عصر بارانی (۱۳۹۲)
- سه ماهی (۱۳۹۲)
- ایستگاه اتمسفر (۱۳۹۵)
- کاکا (۱۳۹۵)
- سرکوب (۱۳۹۷)
- دشمنان (۱۳۹۸)
- مامان (۱۳۹۹)
- اشک هور (۱۴۰۴)
تلویزیون
- آئینه (۱۳۶۴)
- در خانه (۱۳۶۶–۱۳۶۷)
- راویان اخبار (۱۳۶۵–۱۳۶۷)
- زندگی و جنگ (۱۳۶۷)
- سیب ترش (۱۳۸۰–۱۳۸۱)
- آهوی ماه نهم (۱۳۸۳)
- کمربندها را ببندیم (۱۳۸۳)
- بایرام (۱۳۸۵–۱۳۸۶)
- دست بالای دست (۱۳۹۱)
- خانواده دکتر ماهان (۱۳۹۸)
- آقا مرتضی (۱۳۹۹)
- پسران هور (۱۴۰۳)
- مادران (۱۴۰۵)
نمایش خانگی
-
آنتن (۱۳۹۹)
تئاتر (بازیگری و کارگردانی)
-
زمستان ۶۶، بلوط تلخ، مکبث، مرگ خوارزمشاه، ایستگاه سوم، دیو باد، خروس میخواند و تلهتئاترهای سفر، سوء تفاهم، قفس، تا صبح
جوایز
- سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن (جشنواره فیلم فجر، ۱۳۹۹ برای فیلم «مامان»)
- تندیس حافظ بهترین بازیگر زن کمدی (برای سریال «آنتن»، ۱۴۰۱)
- بهترین بازیگر زن از جشنواره فیلم آسیایی بارسلونا
تازهترین اثر: سریال «مادران»
آخرین حضور تلویزیونی رویا افشار، بازی در سریال «مادران» به کارگردانی مسعود دهنوی است. وی در این مجموعه در نقش مادران شهدا ایفای نقش میکند. این سریال که با محوریت صبر و ایثار مادران شهدا تولید شده، از شبکه یک سیما در حال پخش است. افشار با این نقش، بار دیگر توانایی خود در به تصویر کشیدن شخصیتهای عمیق و احساسی را به نمایش گذاشته است.
