در روزهای اخیر، فضای مجازی و رسانههای داخلی شاهد موج گستردهای از واکنشها به اظهارات اسفندیار ذوالقدر بودهاند. این حواشی از اکانت شخصی او در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) با شناسه E_Zolghadr@ آغاز شد و به سرعت به تیتر اول رسانههای مختلف تبدیل گردید.
ماجرا به توییتی بازمیگردد که در تاریخ ۴ اسفند ۱۴۰۴ منتشر شد. ذوالقدر در این نوشته، تحلیل عجیبی درباره خانواده برخی از کشتهشدگان حوادث دیماه ۱۴۰۴ ارائه داد. او مدعی شد که دلیل عدم ناراحتی یا رفتارهایی نظیر پایکوبی برخی خانوادهها، «ناصالح بودن» و «اراذل بودن» فرزندانشان بوده و مرگ آنها را نوعی خلاصی برای خانواده توصیف کرد.
این جملات که از سوی افکار عمومی به عنوان توهین مستقیم به جانباختگان و خانوادههای آنان تلقی شد، بلافاصله موجی از انتقادات شدید را برانگیخت. بسیاری از کاربران و تحلیلگران، این ادبیات را گزنده و دور از شأن انسانی دانستند.
پس از بالا گرفتن انتقادات، اسفندیار ذوالقدر در رشتهتوییتهای بعدی تلاش کرد تا از موضع خود دفاع کند. او با اشاره به دیدگاههای رهبری مبنی بر لزوم جداسازی حساب معترضان از اغتشاشگران، اعلام کرد که مخاطبش صرفاً کسانی بودهاند که دست به اقدامات خشونتآمیز زدهاند.
او در توضیحات تکمیلی خود تاکید کرد که منظورش از واژههای تند، افرادی بوده که به کلانتریها حمله کرده، مساجد را آتش زده یا سلاح به دست گرفتهاند، نه شهروندانی که به صورت عادی دست به اعتراض زده بودند.
با وجود این روشنگریها، بحثها پیرامون نوع ادبیات بهکار رفته در متن اولیه او همچنان در محافل رسانهای و فضای مجازی داغ است.
