سریال “روزی روزگاری” یکی از شاهکارهای ماندگار تلویزیون ایران به نویسندگی و کارگردانی امرالله احمدجو است که در سالهای ۱۳۷۰ و ۱۳۷۱ از شبکه یک سیما پخش شد. این مجموعه که به عنوان یکی از بهترین سریالهای تاریخ تلویزیون ایران شناخته میشود، با داستان گیرا، شخصیتهای فراموشنشدنی و دیالوگهای عمیق، به اثری کلاسیک و مهم در حفظ فرهنگ ایرانی بدل شد.
خلاصه داستان سریال
داستان سریال حول محور شخصیتی به نام مرادبیگ، با بازی هنرمندانه زندهیاد خسرو شکیبایی، یک راهزن معروف میچرخد. او پس از درگیری با یک گروه راهزن رقیب به سرکردگی حسام بیگ (با بازی محمود پاکنیت) به شدت زخمی میشود. پیکر نیمهجان او توسط روستاییان پیدا شده و زنی به نام خاله لیلا (با بازی ژاله علو) از او پرستاری میکند. زندگی با این روستاییان و راهنماییهای خاله لیلا، تحولی عمیق در وجود مرادبیگ ایجاد کرده و او رفتهرفته به فردی صالح تبدیل میشود. این سریال در واقع داستان کمال یافتن یک انسان است.
لوکیشن و محل دقیق فیلمبرداری
سریال “روزی روزگاری” در دل طبیعت چشمنواز و بکر شهر میمه در استان اصفهان ساخته شده است. امرالله احمدجو، کارگردان اثر که خود زاده میمه است، این منطقه را به عنوان پسزمینهای ایدهآل برای این اثر هنری انتخاب کرد. اگرچه در داستان اشاره مستقیمی به جغرافیای خاصی نمیشود تا آینه تمامقد پیشینه روستایی و ایلیاتی ایرانیان باشد، اما محل اصلی فیلمبرداری، مناطق نیمهبیابانی اطراف شهرستان میمه بوده است.
- روستای گردشگری حسن رباط: بخشهایی از سریال در این روستا فیلمبرداری شده است.
- چاه مرادبیگ: چاهی معروف در همین روستا که صحنه پناه آوردن مرادبیگ نزد چوپان در آنجا ضبط شد، به “چاه مرادبیگ” مشهور شده است.
- دره دوزخی میمه: یکی دیگر از لوکیشنهای سریال، این دره با تختهای سنگی خاص خود بوده است.
درباره شهر میمه
میمه، مرکز شهرستان میمه و وزوان، در شمال استان اصفهان واقع شده است. این شهر تاریخی در فاصله حدوداً ۱۰۲ کیلومتری شمال شهر اصفهان قرار دارد و در مسیر بزرگراه اصلی اصفهان به تهران واقع است. طبیعت نیمهبیابانی و دشتهای وسیع این منطقه، فضایی بکر و دستنخورده را برای ساخت این سریال فراهم کرده بود که کاملاً در خدمت ماهیت داستان قرار گرفت.
