«پدر یعنی عشق، لطفاً جنگ نکنید.»
این جملهٔ بهیادماندنی، استوری معروفی است که سالها پیش، رامین رضاییان درست در میانهٔ جنگ روسیه و اوکراین، روی صفحهٔ شخصیاش منتشر کرد.
راستش را بخواهید، هر چقدر هم فکر کنیم، نمیشود برای این جمله یک معنای عمیق فلسفی یا ادبی ساخت. خلاصهٔ کلامش این است: پدران زیادی در این جنگها کشته میشوند، پس برای خاطر همان عشق پدرانه، التماس میکنیم جنگ نکنید!
دقیقاً نمیدانیم این جمله از کدام گوشهٔ ذهن رامین خان رضاییان جرقه زده و مثل برق روی استوریاش نشسته، ولی یک چیز را خیلی خوب میدانیم: این جمله مثل ویروس، هر بار که اسرائیل و آمریکا تصمیم میگیرند به ایران حمله کنند، از خاک قبر هم بلند میشود و تو شبکههای اجتماعی شروع به چرخیدن میکند.
این بار هم با عکسهای مختلف: گاهی کنار ترامپِ اخمو، گاهی کنار نتانیاهوی خندان، گاهی هم خودِ رامین رضاییان با نگاه پر از حسرت که انگار میگوید «من که گفتم داداش، گوش نکردید!»
در نهایت، این جمله تبدیل شده به یکی از آن پیامهای «همیشه سبز» ایرانیها؛ هر وقت بوی جنگ بلند شد، فوراً از آرشیو درمیآید، با فونت درشت و استیکر قلب شکسته، تا شاید این بار بالاخره کسی گوش کند.
