وقتی به تماشای تاریخ سینمای ایران مینشینیم، برخی چهرهها چنان با ابهت و قدرت در ذهنمان حک شدهاند که تصورشان در دورانی دیگر دشوار است. ما اغلب بانو مهری مهرنیا را با آن صدای خشدار و پرطنین، در نقش مادران رنجکشیده یا زنان سالخورده و مقتدر به یاد میآوریم. اما امروز میخواهم قابی متفاوت را پیش چشمانتان بگذارم؛ تصویری از روزگار جوانی و آغاز درخشش این ستاره بیبدیل. دیدن این چهره جوان، یادآور این حقیقت است که آن پختگی و استادی که سالها بر پرده سینما دیدیم، ریشه در سالها تلاش و استعدادی ناب از دوران جوانی داشته است. بیش از ۱۶ سال از درگذشت این ستاره زیبای سینمای ایران میگذرد اما نام و یاد او همچنان پابرجاست.
زندگینامه مهری مهرنیا
مهری مهرنیا، متولد حدود سال ۱۳۰۶ شمسی، از جمله هنرمندانی بود که ریشه در تئاتر داشت و با تکیه بر تجربههای ارزشمند صحنه، پا به دنیای سینما گذاشت. او خیلی زود توانایی شگرف خود را در ایفای نقشهای رئالیستی و سنگین نشان داد و به یکی از بازیگران مورد اعتماد کارگردانان پیشرو و جریانساز «موج نوی سینمای ایران» در دهههای ۴۰ و ۵۰ تبدیل شد. حضور تأثیرگذار او در آثار برجستهای همچون «خشت و آینه» ساخته ابراهیم گلستان، «آرامش در حضور دیگران» اثر ناصر تقوایی و «شازده احتجاب» به کارگردانی بهمن فرمانآرا، نشاندهنده عمق درک او از هنر بازیگری و تواناییاش در جان بخشیدن به شخصیتهای پیچیده بود.
دوران پس از انقلاب و سالهای پایانی
با تغییر شرایط پس از انقلاب، مهری مهرنیا همچنان به فعالیت خود ادامه داد، هرچند جنس نقشهایش به تدریج تغییر کرد و بیشتر در قامت مادران دلسوز و گاه تلخکام ظاهر میشد. بازی ماندگار او در سریال جاودانهی «هزاردستان» علی حاتمی، یکی از درخشانترین نقاط کارنامه هنری او در این دوران است که در حافظه جمعی ایرانیان ثبت شده است. این بانوی هنرمند که بیش از نیم قرن با نگاه نافذ و بیان منحصربهفردش به سینمای ایران خدمت کرد، متأسفانه سالهای پایانی عمر خود را در انزوا و خانه سالمندان گذراند و سرانجام در بهمنماه ۱۳۸۷ صحنه زندگی را ترک کرد؛ اما نامش به عنوان یکی از قدرتمندترین زنان بازیگر تاریخ سینمای ایران، همیشه زنده خواهد ماند.
1 نظر
بیتا
روحش شاد. نامش جاودان