سونیا پوریامین، چهرهای آشنا، مجری باسابقه و تهیهکننده محبوب تلویزیون ایران است که با صدای گرم و اجرای متین خود، برای دههها مهمان خانههای مردم بود. او که فعالیت حرفهای خود را از سنین جوانی آغاز کرد، نه تنها به عنوان مجری، بلکه در نقش تهیهکننده و کارگردان نیز در صدا و سیما فعالیت داشته است.
برنامههایی چون «تهران ۲۰»، «خانه ما» و برنامههای خاطرهانگیز کودک در دهههای ۶۰ و ۷۰، نام او را در حافظه جمعی ایرانیان ثبت کرده است.
اگرچه پوریامین در سال ۱۳۸۷ رسماً بازنشسته شد، اما حضور او در عرصه فرهنگ و فعالیتهای اجتماعی همچنان ادامه دارد.
بیوگرافی و مشخصات شخصی
سونیا پوریامین در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۴۱ در شهر لنگرود استان گیلان متولد شد. با وجود تولد در شمال کشور، او در تهران بزرگ شد. دلیل این موضوع، اصالت گیلانی خانواده و رسم مادرش بود که برای زایمان فرزندان به لنگرود میرفت تا کنار خانواده پدری خود باشد، اما محل زندگی دائمی آنها تهران بود.
او تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته پژوهش هنر ادامه داد و همچنین در دانشکده صدا و سیما در رشته کارگردانی تلویزیون تحصیل کرد. پوریامین در سن ۱۸ سالگی و در سال ۱۳۵۹، با دیدن آگهی جذب نیروی تلویزیون، وارد این سازمان شد و فعالیت خود را ابتدا در برنامههایی مانند «دنیای کتاب» آغاز کرد.
| نام کامل | سونیا پوریامین |
| تاریخ تولد | ۱۲ بهمن ۱۳۴۱ |
| محل تولد | لنگرود، گیلان |
| محل بزرگ شدن | تهران |
| تحصیلات | کارشناسی ارشد پژوهش هنر؛ کارگردانی تلویزیون |
| حرفه | مجری، تهیهکننده، کارگردان تلویزیون |
| سال شروع فعالیت | ۱۳۵۹ (در ۱۸ سالگی) |
| سال بازنشستگی | ۱۳۸۷ |
اصالت و خانواده پدری
اصالت خانوادگی پوریامین کاملاً گیلانی است و پدر و مادرش هر دو اهل گیلان بودند. پدر مرحوم او کارمند بانک مرکزی بود و دیدگاه بسیار روشنی نسبت به آینده دخترانش داشت. او به شدت بر تحصیل و استقلال مالی دخترانش تأکید میکرد و یکی از شروطش برای ازدواج آنها، امکان ادامه تحصیل و اشتغال بود. مادرش خانهدار بود و زحمات زیادی برای تربیت فرزندان کشید.
سونیا یکی از پنج خواهر است. نام خواهران او (از بزرگ به کوچک) عبارتند از: مریم، سونیا، سودابه، سوفیا و سالومه. همه خواهران به پیروی از تأکید پدر، تحصیلکرده (تا مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا) و در زمینههای خود موفق هستند.
در حال حاضر که مادر خانواده تنها زندگی میکند، چهار خواهری که در ایران ساکن هستند (یکی از خواهران خارج از کشور است) به نوبت هر شب کنار مادر میمانند و از او مراقبت میکنند.
مسیر حرفهای و کارنامه
صدای خاص و آرام سونیا پوریامین باعث شد تا در دهه ۶۰ به چهرهای محبوب در برنامههای کودک تبدیل شود. فعالیتهای او تنها به استودیو محدود نبود؛ در طول جنگ ایران و عراق، او برای تهیه گزارش به جبههها اعزام شد. یکی از نقاط عطف کارنامه او، اعزام به مکه در سال ۱۳۷۱ بود؛ او نخستین زنی بود که برای ساخت برنامه حج راهی این سفر شد.
پوریامین در طول سالیان فعالیت خود، برنامههایی با موضوعات متنوع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و خانوادگی را اجرا و تهیه کرد. او به مدت ۱۰ سال تهیهکنندگی برنامه پرمخاطب «خانه ما» را بر عهده داشت. با وجود بازنشستگی در سال ۱۳۸۷، او همچنان ارتباط خود را با رسانه حفظ کرده و گهگاه در برنامهها حضور مییابد، از جمله حضور او در برنامه «به خانه برمیگردیم» در سال ۱۴۰۳.
همسر و ازدواج
سونیا پوریامین سالها پیش با دکتر مهدی رحیمیان ازدواج کرد. داستان آشنایی آنها به دوران دانشجویی بازمیگردد؛ آقای رحیمیان استاد او در دانشگاه بود و پس از کلاس درس، به او پیشنهاد ازدواج داد. پوریامین که در آن زمان خواستگاران زیادی داشت، پس از مشورت با والدین و چند جلسه دیدار، این پیشنهاد را پذیرفت.
همسر او اهل کرمان، دارای دکترای پژوهش هنر و مدرس دانشگاه است. پوریامین همسرش را فردی آرام، کمحرف و مسئولیتپذیر توصیف میکند، در حالی که خودش (به دلیل اصالت شمالی) پرهیجان و عجول است.
او معتقد است این تفاوتهای فرهنگی (کرمانی آرام و گیلانی پرجنبوجوش) با گذشت زمان حل شده و کلید موفقیت زندگی مشترکشان، برنامهریزی مشترک بوده است. برای مثال، زمانی که پوریامین صبحها برنامه زنده داشت، همسرش در خانه میماند تا به فرزندان رسیدگی کند.
پوریامین همچنین دیدگاه جالبی درباره مهریه دارد و مخالف مهریههای سنگین است، چرا که آن را ضامن خوشبختی نمیداند و بر اهمیت تربیت درست فرزندان و مهارتهای زندگی تأکید دارد.
فرزندان، عروس و نوه
حاصل ازدواج سونیا پوریامین و مهدی رحیمیان دو پسر به نامهای سینا (متولد ۱۳۶۷) و سپهر (متولد ۱۳۷۰) است. سینا، پسر بزرگتر، فارغالتحصیل رشته کامپیوتر است و در زمینه IT فعالیت میکند. او در سالهای اخیر ازدواج کرده و سونیا پوریامین صاحب نوه پسری به نام سامیار است.
جزئیات شخصی عروس سونیا پوریامین (همسر سینا) عمومی نیست، اما پوریامین در مصاحبههای خود دیدگاههای جالبی درباره روابط مادرشوهر و عروس مطرح کرده است. او معتقد است بسیاری از دعواهای سنتی به دلیل وابستگی بیش از حد والدین به فرزندان و عدم رعایت مرزبندیها رخ میدهد.
او اغلب حق را به عروس میدهد که انتظار دارد همسرش توجه بیشتری به زندگی جدیدشان داشته باشد و به مادران توصیه میکند وقت خود را با مطالعه، هنر، یادگیری زبان و تکنولوژی پر کنند تا مشکلات کمتر شود.
پسر کوچکتر، سپهر، در زمینه روانشناسی مشغول به تحصیل و فعالیت است.
علایق شخصی، آشپزی و فعالیتهای خیریه
سونیا پوریامین فراتر از قاب تلویزیون، علایق متنوعی دارد. او عاشق دریا، گلکاری و مطالعه است و یک شناگر حرفهای محسوب میشود که دریا را منبع آرامش میداند.
در آشپزی نیز مهارت دارد؛ او غذاهای کرمانی مانند رشتهپلو با مرغ و حلیم بادمجان را از مادرشوهر مرحومش آموخته و در پخت غذاهای شمالی مانند باقلاقاتق و همچنین قرمهسبزی تبحر دارد. او به تهیه ترشی و مرباهای خانگی (مانند مربای به، هویج و آلبالو) علاقه داشته و به تزئین غذا اهمیت زیادی میدهد.
در حوزه هنر، آثار محمد اصفهانی، رضا صادقی و احسان خواجهامیری را در موسیقی میپسندد و از اشعار شعرای معاصر مانند فریدون مشیری و سهراب سپهری الهام میگیرد.
پوریامین در فعالیتهای خیریه نیز مشارکت دارد، از جمله همکاری با بنیاد کتایون ریاحی برای کودکان ناشنوا و کمک به بیماران کلیوی.
فعالیت در فضای مجازی
سونیا پوریامین در شبکههای اجتماعی نیز فعال است. حساب رسمی اینستاگرام او با آیدی soniapouryaminn@ بیش از ۸۸ هزار دنبالکننده دارد. او در بیوگرافی صفحه خود را “مجری تلویزیون، تهیهکننده و کارگردان” معرفی کرده است. پوریامین در این صفحه عکسهای شخصی، خاطرات تلویزیونی، ویدیوهایی از فعالیتهای حرفهای و زندگی روزمرهاش، سفرها و نظرات فرهنگی خود را با مخاطبان به اشتراک میگذارد.
او در مصاحبههایش بر اهمیت حفظ گرمای خانوادگی تأکید دارد و معتقد است چون اعضای خانواده وقت کافی با هم نمیگذرانند، این گرما کاهش یافته است. او فعالیتهای گروهی مانند سفر، سینما رفتن یا غذا خوردن مشترک را راهکاری برای این مسئله میداند.
آرزوی او برای مردم، رسیدن به اطمینان مادی و معنوی است. سونیا پوریامین به عنوان الگویی برای زنان شاغل شناخته میشود که توانسته تعادل موفقی بین کار و زندگی خانوادگی ایجاد کند.
1 نظر
علی
یادش بخیر. یادمه مجری خوش اخلاق آرامی به نظرمی رسید. عالی بود