مرتضی ضرابی متولد دهه ۵۰ از کارشناسان شناختهشده هواشناسی در ایران است که سالهاست چهره او برای مخاطبان تلویزیون با پیشبینی وضعیت آبوهوا گره خورده است. او در طول سالهای فعالیت خود در حوزه هواشناسی و رسانه، درباره وضعیت جوی استانهای مختلف کشورو سامانههای بارشی با مخاطبان صحبت کرده است.
ضرابی علاوه بر فعالیت تخصصی در حوزه هواشناسی، تجربه اجرای تلویزیونی نیز دارد و از چهرههای باسابقه ارائه اخبار هواشناسی در رسانه ملی به شمار میرود.
مرتضی ضرابی چگونه وارد تلویزیون شد؟
ضرابی درباره مسیر ورود خود به تلویزیون، از علاقهاش به هواشناسی صحبت کرده است. او میگوید علاقه خاصی به این حوزه داشته و در مقطعی که سازمان صداوسیما برای جذب مجری فراخوان داده بود، در آزمون شرکت کرده است.
به گفته ضرابی، حدود ۵۰۰ نفر در این آزمون شرکت کردند و پس از مرحله نخست، ۸۷ نفر انتخاب و به صداوسیما معرفی شدند. این افراد در چند مرحله دیگر نیز مورد آزمایش و ارزیابی قرار گرفتند و در نهایت ضرابی و خانم احمدی بر اساس استانداردهای موردنظر صداوسیما انتخاب شدند. این دو تقریبا از سال ۱۳۸۴ وارد صدا و سیما شدهاند.
این روایت نشان میدهد که حضور ضرابی در تلویزیون تنها به تخصص او در زمینه هواشناسی محدود نبوده و او برای اجرای تلویزیونی نیز مراحل مختلف ارزیابی را پشت سر گذاشته است.
از همکاران شاخص او در زمینه هواشناسی میتوان به محمد اصغری و امیر سرکرده اشاره کرد.
نگاه مرتضی ضرابی به اخبار هواشناسی
ضرابی در گفتوگویی درباره جایگاه اخبار هواشناسی در تلویزیون گفته است که این حوزه نسبت به گذشته جایگاه بهتری پیدا کرده و مردم ارزش خاصی برای خبرهای آبوهوایی قائل هستند.
او درباره میزان زمانی که تلویزیون به اخبار هواشناسی اختصاص میدهد نیز معتقد است مدتزمان این بخش در شبکههای تلویزیونی، در مقایسه با استانداردهای معمول در بسیاری از کشورها، غیرعادی نیست. با این حال، ضرابی اشاره کرده که کارشناسان هواشناسی طبیعتاً علاقه دارند زمان بیشتری برای ارائه اطلاعات در اختیار داشته باشند.
به گفته او، در شبکه خبر زمان بیشتری به هواشناسی اختصاص داده میشود.
نظر ضرابی درباره راهاندازی شبکه تلویزیونی هواشناسی
یکی از موضوعاتی که ضرابی درباره آن صحبت کرده، ایده راهاندازی یک شبکه تلویزیونی اختصاصی برای هواشناسی است.
او معتقد است ایجاد چنین شبکهای میتواند جذاب و مفید باشد، اما در کنار آن باید به هزینههای راهاندازی شبکه و مسئله تأمین محتوای مناسب نیز توجه کرد. به اعتقاد او، اگر شبکهای اختصاصی برای هواشناسی ایجاد شود، نباید برنامههای آن تنها به پیشبینی وضعیت آبوهوا محدود شود.
ضرابی در این زمینه به امکان تولید و پخش برنامههای مستند و علمی درباره هواشناسی اشاره کرده است. او همچنین معتقد است افزایش زمان برنامههای هواشناسی در شبکههای موجود میتواند راهکار دیگری برای ارائه اطلاعات بیشتر به مخاطبان باشد.
دیدگاه ضرابی درباره اجرای اخبار هواشناسی
ضرابی در صحبتهایش درباره شیوه اجرای اخبار هواشناسی، بر اهمیت داشتن سبک شخصی تأکید کرده است.
او میگوید زمانی که وارد این حرفه شد، این نگاه وجود داشت که مجریان نباید صرفاً از یک نفر الگوبرداری کنند و هر فرد باید روش خودش را در اجرا پیدا کند. ضرابی نیز عنوان کرده که اگرچه در ابتدای فعالیت به آنها توصیه میشد اجرای دیگر مجریان را ببینند و از تجربه آنها استفاده کنند، اما خودش تلاش کرده است خودش باشد و از الگوبرداری مستقیم خودداری کند.
او در عین حال تأکید کرده که اجرای اخبار باید با چارچوبهای فرهنگی و اجتماعی جامعه هماهنگ باشد؛ به همین دلیل تلاش کرده سبک اجرای خودش را در همین چارچوب شکل دهد.
ضرابی و تلاش برای تغییر اخبار هواشناسی
یکی دیگر از موضوعاتی که مرتضی ضرابی درباره آن صحبت کرده، ضرورت ایجاد تغییر و نوآوری در ارائه اخبار هواشناسی است.
او معتقد است برای جذب بیشتر مخاطب میتوان در شکل و محتوای برنامههای هواشناسی تغییراتی ایجاد کرد، اما این تغییر نباید فقط به دکور و ظاهر برنامه محدود شود. به اعتقاد او، میتوان با روشهای نوآورانه در محتوا و شیوه ارائه اطلاعات، جذابیت اخبار هواشناسی را برای بینندگان افزایش داد.
این دیدگاه با توجه به تغییر شیوه مصرف اخبار در رسانهها اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ چرا که مخاطبان امروزی تنها به دریافت یک پیشبینی ساده درباره دمای هوا اکتفا نمیکنند و اطلاعات دقیقتر و کاربردیتری درباره وضعیت جوی، بارش، گردوغبار، گرما، سرما و مخاطرات جوی میخواهند.
