خبر تلخی که جامعه کوهنوردی ایران را در بهت و سواد فرو برد، سرانجام با کشف پیکر بیجان طاهره حاصلی، کوهنورد باسابقه اهل آستانه اشرفیه، به تایید نهایی رسید. این حادثه که در روزهای پایانی آذرماه ۱۴۰۴ رخ داد، بار دیگر قدرت و بیرحمی طبیعت در فصل زمستان را به همگان یادآور شد.
آغاز صعود؛ وقتی تجربه در برابر طوفان میایستد
داستان از روز چهارشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۴ آغاز شد. طاهره حاصلی که پیش از این چندین بار تجربه صعود انفرادی به بام ایران را در کارنامه داشت، با تجهیزات کامل زمستانه راهی جبهه جنوبی دماوند شد. او در ارتفاع ۴۲۰۰ متری و در محل بارگاه سوم، با گروهی از کوهنوردان حرفهای روبهرو شد.
همنوردان حاضر در محل با توجه به پیشبینیهای هواشناسی مبنی بر:
- وزش طوفانهای شدید
- کاهش دما تا منفی ۳۵ تا ۴۰ درجه سانتیگراد
- شرایط کاملاً ناپایدار جوی
به او اکیداً توصیه کردند که از صعود منصرف شود. اما خانم حاصلی با اطمینان به تجربه و تجهیزات خود، تصمیم گرفت ساعت ۳ صبح روز بعد به سمت قله حرکت کند؛ تصمیمی که متأسفانه آخرین تماس او با دنیای بیرون را رقم زد.
عملیات جستوجو در شرایط سخت
پس از تأخیر در بازگشت و بیخبری مطلق، خانواده ایشان موضوع را به هلال احمر اطلاع دادند. از روز یکشنبه ۲۳ آذر، تیمهای امداد کوهستان از آمل و مازندران وارد عمل شدند. با این حال، سرکشی آسمان اجازه پرواز به بالگردها را نداد و تیمهای امدادی ناچار شدند از تکنولوژیهای جایگزین مانند پهپادها و ریزپرندهها در کنار تیمهای زمینی استفاده کنند.
کشف پیکر در «کافر دره»
سرانجام در روز سهشنبه ۲۵ آذر، تصاویر هوایی نقطهای تلخ را نشان داد. پیکر این بانوی کوهنورد در ارتفاع ۴۶۰۰ متری و در میان یخچال خطرناک «کافر دره» پیدا شد. کارشناسان دلایل احتمالی این واقعه را ترکیبی از عوامل زیر میدانند:
- انحراف از مسیر اصلی به دلیل مه غلیظ
- سقوط در یخچال کافر دره و آسیب جسمی شدید
- هیپوترمی (یخزدگی) ناشی از سرمای استخوانسوز
درسی که به قیمت جان تمام شد
این حادثه دردناک بار دیگر هشدار همیشگی فدراسیون کوهنوردی را زنده کرد: صعود انفرادی به دماوند در زمستان، حتی برای حرفهایترین ورزشکاران، قماری است که میتواند عواقب جبرانناپذیری داشته باشد.
2 نظر
حسام
روحت شاد همه چیز داشتی جز عقل
الی
واقعا غرور عقلش رو نابود کرده بود