روحانگیز مهتدی حقیقی، متولد سال ۱۳۲۴ در تهران، از بازیگران باسابقه سینما، تلویزیون و تئاتر ایران است که با بیش از دو دهه فعالیت هنری، در خاطره چند نسل از مخاطبان ایرانی ماندگار شده است. او از سال ۱۳۵۶ فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد و با حضور در بیش از ۵۰ فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی، به یکی از چهرههای پرکار دهههای ۶۰ و ۷۰ تبدیل شد.
فارغالتحصیل دیپلم پرستاری است، اما عشق به هنر او را به دنیای بازیگری کشاند. نخستین تجربه تصویریاش فیلم «اعدامی» بود و پس از آن با حضور در آثار متعدد، جایگاه خود را در سینما و تلویزیون تثبیت کرد.
آغاز راه هنری
روحانگیز مهتدی فعالیت خود را از تئاتر آغاز کرد و خیلی زود به سینما و تلویزیون راه یافت. بازیهای روان، چهره آرام و توانایی او در ایفای نقشهای مادرانه، زنهای مهربان و شخصیتهای صبور، باعث شد در بسیاری از آثار خانوادگی و اجتماعی آن دوران حضور پررنگی داشته باشد.
او در طول دوران فعالیت خود در فیلمهایی چون پرواز به سوی مینو، مترسک، پیک جنگل، صف، صاعقه، حماسه مهران، جدال، قصه زندگی، مکافات، سایههای غم، خانهای مثل شهر، روز باشکوه، گزل، زیر بامهای شهر، پنجاه و سه نفر، به خاطر همه چیز، دو نیمه سیب، آذرخش، آقای شانس، آرزوی بزرگ و آب به ایفای نقش پرداخت.
نقش ماندگار در «سایههای غم»
یکی از نقشآفرینیهای بهیادماندنی روحانگیز مهتدی، حضور در فیلم «سایههای غم» به کارگردانی زندهیاد شاپور قریب و محصول سال ۱۳۶۶ است.
او در این فیلم نقش دکتر ناهید را ایفا کرد؛ پزشکی مهربان و دلسوز که در دل یکی از ملودرامهای تأثیرگذار دهه شصت حضور داشت. داستان فیلم درباره زوج جوانی به نام آذر و محمد (با بازی شهلا میربختیار و فرامرز صدیقی) است که پس از از دست دادن فرزندشان پیش از تولد، ناچار از یکدیگر جدا میشوند. آذر بعدها سرپرستی دختربچهای را که والدینش در بمباران جان باختهاند بر عهده میگیرد، اما سرنوشت بار دیگر مسیر زندگی این دو را به هم گره میزند.
در کنار روحانگیز مهتدی، هنرمندان بزرگی همچون جمشید مشایخی، حمیده خیرآبادی، مهری ودادیان، عزتالله مقبلی، محبوبه مقبلی و جمعی دیگر از بازیگران نامآشنای سینمای ایران در این اثر حضور داشتند.
شهرت با سریال «آینه عبرت»
اگرچه مهتدی در سینما آثار متعددی داشت، اما شهرت گسترده او با بازی در سریال محبوب «آینه عبرت» رقم خورد. او در نقش معصومه، همسر «آقا تقی» (با بازی زندهیاد جواد گلپایگانی)، تصویری باورپذیر از یک زن صبور و فداکار ارائه داد؛ نقشی که هنوز هم برای بسیاری از مخاطبان تلویزیون خاطرهانگیز است. او در این سریال نقش مادر پری (اعظم کیانلو) را نیز بر عهده داشت.
او بعدها در مجموعههای دیگری همچون برگریزان، خاله سارا، کوچک جنگلی، بازگشت پرستوها، مرداب، فراق، آتیه، برادر خواب و آثار متعدد دیگر نیز حضور یافت.
پایان فعالیت هنری
آخرین حضور سینمایی روحانگیز مهتدی در فیلم «آرزوی بزرگ» در سال ۱۳۷۳ بود. او در جریان ساخت این فیلم دچار حادثه شد و آسیبدیدگی مهرههای گردنش، ادامه فعالیت حرفهای را برایش دشوار کرد. پس از آن تنها در چند اثر تلویزیونی حضور یافت و به تدریج از عرصه بازیگری کناره گرفت.
گلایه از روزگار هنرمندان پیشکسوت
روحانگیز مهتدی در گفتوگویی که سال ۱۳۹۳ انجام داد، از شرایط دشوار زندگی خود سخن گفت. او اظهار کرد که سالهاست به دلیل بیماری توان کار کردن ندارد و تنها با حقوق بازنشستگی خانه سینما روزگار میگذراند؛ حقوقی که پاسخگوی هزینههای زندگی و درمانش نیست.
او همچنین از اجارهنشینی، مشکلات معیشتی و آسیب جسمی ناشی از آخرین فیلمش سخن گفت و با حسرت از روزهایی یاد کرد که هنگام پخش آینه عبرت خیابانها خلوت میشد و مردم مشتاقانه پای تلویزیون مینشستند.
مهتدی در همان گفتوگو تأکید کرد:
«ما با عشق کار میکردیم؛ نه برای شهرت و نه برای پول. هیچوقت اهل حاشیه نبودم و فقط سعی کردم کارم را بیسروصدا و با احترام انجام بدهم.»
زندگی شخصی
روحانگیز مهتدی همواره زندگی خصوصی خود را از رسانهها دور نگه داشته است. تاکنون اطلاعات موثقی درباره همسر یا فرزندان او منتشر نشده و خود نیز هیچگاه علاقهای به مطرح شدن زندگی شخصیاش در رسانهها نداشته است.
میراث هنری
روحانگیز مهتدی از جمله بازیگرانی است که بدون حاشیه و تنها با تکیه بر تواناییهای هنری خود، سالها در سینما و تلویزیون ایران حضور مؤثر داشت. نقشهای ماندگار او، بهویژه در آینه عبرت و سایههای غم، هنوز هم در ذهن مخاطبان باقی مانده است. او از نسل هنرمندانی است که با عشق کار کردند و سهم مهمی در خاطرهسازی برای سینما و تلویزیون ایران داشتند.
